Mor Mürekkebin Fısıltısı

Gece, ince bir tül gibi inerken şehre
düşlerim mor mürekkebe karışır usulca;her lekesinde senin adın yankılanır.

Avuçlarımda titreyen bu ince kalemle
karanlığın nabzını yoklarım sayfa sayfa;omuzlarıma dökülür, ürkek ve yumuşak.

Kalbim, mor bir deniz feneri bu sessizlikte,bir gül yaprağı düşer dizelerimin arasına.

Düşler, yastığımın kenarında toplanır gece boyu,mor mürekkep, kâğıdın kalbinde açan bir menekşe.

Ve bil ki her satır, usulca sana eğilen bir omuz,yalnız ikimize ait saklı bir gece akıyor.